858 izlenme23 Mart 2020
Yaklaşık 5 yıldır Çin'in Kunming şehrinde yaşayan Türk oyuncu ve müzisyen Selçuk Ersoy, YouTube'da 'İnsan' kanalına, Çin'deki koronavirüs sürecine dair çarpıcı açıklamalarda bulundu. İnsanların, salgının ilk günlerinde maske bulamadığını ve bu nedenle kendilerini evlere kapattığını söyleyen Ersoy, ''Sokaklar bir anda boşaldı. Herkes birbirinin sağlığını düşünüyordu'' dedi. Karantina sürecinde özgürlüğün kıymetini anladığını belirten Ersoy, ‘’Bu sürecin uzamasını istemiyorsanız, lütfen sokağa çıkmayın!’’ diyerek Türk halkını uyardı. Kendinizden ve Çin'deki yaşamınızdan söz eder misiniz? Merhaba ben Selçuk Ersoy. Yaklaşık 5 yıldır Çin'in Kunming şehrinde yaşıyorum. Dizi ve filmlerde oyunculuk yapıyorum, aynı zamanda müzisyenim. Hayatımı bu şekilde idame ettiriyorum. Çin'de ilk vaka görüldüğünde, neler düşündünüz? Virüs ilk çıktığında ben gece setindeyim. Tabi ki hiçbir şeyden haberimiz olmadı. Ertesi gün geç uyandım. Sokağa çıktığımda, benim dışımdaki herkesin maskesiz olduğunu gördüm, bu duruma anlam veremedim. Daha sonrasında haberlere baktığımda bir salgından bahsediyorlardı. Bu salgını ilk olarak kuş gribine veya domuz gribine benzettim. Sürü psikolojisiyle ben de koşup kendime bir maske aldım ve eve döndüm. Ertesi gün tekrar sokağa çıktım ve kimsenin olmadığını gördüm. İnsanlar maskeleri, doktorların, askerlerin veya dışarıda çalışmak zorunda olan vatandaşların kullanması gerektiğini düşünerek evlere kapandı. Sadece kendi sağlıkları için değil, birbirlerinin sağlıklarını düşünmek zorunda hissettiler. Sonrasında beni de setten aradılar ve bir sonraki emre kadar sete gelmememi söylediler, o an bunun normal bir durum olmadığını fark ettim ve uzun bir süre evlerde oturmamız gerektiğini anladım. Salgının ilk günlerinde, devlet önlemleri ne düzeydeydi? Hükümet, tedbir konusunda geç kalmadı. Çok hızlı bir şekilde Wuhan'ın liderini değiştirdiler. 2003 yılında yaşanan Sars salgınında etkili olan deneyimli liderler göreve getirildi. Sosyal medyada, insanların neden eve kapandığını anlamayan yorumlar gördüm. Düşünsenize virüs, 1.4 milyarlık bir ülkede, sadece 80 bin kişiye bulaştı, bunların içinde 3 bin kişi yaşamını yitirdi. İtalya'nın durumuna baktığımızda, Çin'in bu virüsü ciddiye almış olduğunu görüyoruz. Hükümetin önlemlerinden söz eder misiniz? Biliyorsunuz, bu ülkeyi komünist parti yönetiyor, bu nedenle halkla iç içe bir parti. Düşünebiliyor musunuz ben bir yabancıyım burada ve gelip bana fikrimi sordular, ''Sizce ne yapmamız gerekiyor?'' dediler... Çin, aslında çok disiplinli yürüttü bu işi. Bu işin temeli disiplin! Kamu ağırlıklı yönetildi. Her şeyi kamu ağırlıklı yaptılar. İnsanların elektrik ve su faturaları daha az geldi. Koronavirüsün tedavisi ücretsiz yapıldı, doktorların maaşları iki katına çıkarıldı. Şimdi baktığımızda, Wuhan'da 3-4 gündür yeni bir hasta çıkmadı. Yakında Wuhan, dünyanın en güvenli yeri haline gelecek. Ölüm oranlarının binleri aştığı ülkede, defin işlemlerinin nasıl yapıldığına dair bir bilginiz var mı? Çin'de yaklaşık 3 bin insan hayatını kaybetti. Ölen insanlar, krematoryum tekniğiyle defnedildi. İnsanların bedenleri bir kutuya koyularak yakıldı. Defin işlemleri yine bu şekilde devam etti. Ekstra bir önleme gerek kalmadı diyebilirim. Hastanelerde durum nasıldı? Hastaneler, özellikle Wuhan'da çok doluydu. Çünkü devlet buna hazırlıklı değildi ama yaklaşık 10 gün içerisinde iki tane hastane inşa ettiler. Bu bir rekordur. İnsanlar, grip veya baş ağrısı gibi küçük şikayetler yüzünden hastaneye gitmediler. Hatta ciddi bir rahatsızlığı olan insanlar bile, evde kalmayı tercih ettiler. Halkın motivasyonu nasıldı? Halkın motivasyonu gayet iyiydi. İnsanlar balkonlara çıkıp ''Dayan Wuhan'' gibi sloganlar attılar. Türkiye'nin, sağlık çalışanları için camlara çıkıp alkış yapmasına benzeyen durumlar oldu. Her şeyden önce İnsanlar birbirlerine inandılar. Karantina günlerinde neler düşündünüz, karamsarlığa kapıldığınız oluyor muydu? İlk günlerde karamsardım. Çünkü sokağa çıkamıyorsunuz, özgürlüğünüz yok, özgürlüğünüz kendiniz tarafından elinizden alınıyor gibi bir şey. Gurbetçiler beni anlar, başka bir ülkede yaşadığınızda o ülkenin polisi ve askeri korkunç gelir insana. Bir gün beni karakoldan aradılar. Polis, bir ihtiyacım olup olmadığını sordu. Hatta ilk etapta inanmadım, 'Acaba biri beni kandırıyor mu?' dedim. Ciddi ciddi polis bize sebze-meyve alışverişi yaptı, getirdiler kapının önüne koydular. Kendimi o an inanılmaz rahat hissettim. Bu durumu atlatabileceğimizi anladım. Bu süreç size ne öğretti? Bu süreç bana sabretmeyi öğretti. Özgürlüğün ne kadar önemli olduğunu ve yardımlaşmayı öğretti. Bu çok önemli...


Bunlar da İlginizi Çekebilir